,,De Grensmaas? Dat is voor mij een slimme combinatie van economische activiteiten, veiligheid en natuur. En met die economische activiteiten bedoel ik de grindwinning die het hele project betaalbaar maakt. Het draagvlak voor de uitvoering is groot. Zeker bestuurlijk, maar ook onder de bevolking. Natuurlijk is er niet alleen maar blijdschap. De uitvoering van de Grensmaas brengt immers ook overlast met zich mee. Maar uiteindelijk draait het er om, dat Zuid-Limburg aanzienlijk beter beschermd wordt tegen een nieuwe hoogwatergolf van de Maas.

Ik maak me wel zorgen over het tempo waarin de plannen gestalte krijgen. Problemen met de grondverwerving, weerbarstige onteigeningsprocedures, de traagheid van processen en de soms geringe slagkracht van overheden. Die procedures en al het gepolder en gepraat, halen de vaart er telkens weer uit. Dat moet sneller en efficiënter, willen we straks niet weer met vertragingen worden geconfronteerd.

De rol van de provincie? We hebben uiteraard een controlerende en handhavende taak. Afspraken die gemaakt zijn, moeten ook worden nageleefd. Maar er is meer. We willen ook faciliteren en als het nodig is, moeten we meehelpen om alternatieven te ontwikkelen en daarvoor ook weer draagvlak te creëren.

Ik woon zelf in Venray. En ook in Noord-Limburg hebben de mensen een band met de Maas. Tijdens de hoogwatergolven van 1993 en 1995 ben ik heel vroeg in de ochtend vaak poolshoogte gaan nemen. In plaatsen als Venlo, Wanssum en Arcen. Fascinerende taferelen. Die kracht van het water. De natuur die veel sterker is dan de mens. Dat water dat in die dagen niet in bedwang te krijgen was. Juist daarom is die Grensmaas zo’n belangrijk project. Een van de belangrijkste uit m’n portefeuille. Niet alleen omdat er zoveel geld mee gemoeid is, maar ook omdat het zoveel voordelen biedt voor mens en natuur.”